De dood van Antinous

Moderator: yuti

De dood van Antinous

Berichtdoor Philip Arrhidaeus » Za Jan 24, 2009 9:28 pm

Hadrianus stichtte naar aanleiding van de verdrinking van zijn vriend Antinous de stad Antinopolis.

In KMT 19/2 lees ik in een artikel van Dylan Bickerstaffe – verwijzend naar teksten van Cassius Dio en ‘Scriptoris Historiae Augustae’ – dat het mogelijk is dat de reden van de dood van Antinous moet gezocht worden in een offerritueel waarbij de jaren die Antinous als jongeman nog te leven had, op magische wijze toegevoegd werden aan de levensverwachting van Hadrianus.

De Grieken zouden dit concept gekend hebben onder de naam of begrip ‘anti-psyche’.

Weet iemand hier meer over?
Gebruikers-avatar
Philip Arrhidaeus
Site Admin
 
Berichten: 6386
Geregistreerd: Do Mrt 23, 2006 3:16 pm
Woonplaats: Vlaanderen

Berichtdoor Philip Arrhidaeus » Zo Jan 25, 2009 3:34 pm

Alhoewel ik het ergens wel wist, sta ik er toch van versteld hoe alles politiek stuurbaar was:
Voor Antinoüs werden in meer dan dertig steden munten met zijn beeltenis verspreid, grote aantallen standbeelden gemaakt, sterren naar hem genoemd, en een cultus opgericht met verschillende tempels.

Links de voor Antinoüs opgerichte obelisk, nu op Pincio heuvel in Rome.
Rechts een marmeren standbeeld van Antinoüs in Egyptische stijl, uit een heiligdom in Marathon, Attica ... nu in Athene.

Afbeelding
Gebruikers-avatar
Philip Arrhidaeus
Site Admin
 
Berichten: 6386
Geregistreerd: Do Mrt 23, 2006 3:16 pm
Woonplaats: Vlaanderen

Berichtdoor Taa Seqenenre » Zo Jan 25, 2009 8:14 pm

Philip Arrhidaeus schreef:Alhoewel ik het ergens wel wist, sta ik er toch van versteld hoe alles politiek stuurbaar was:
Voor Antinoüs werden in meer dan dertig steden munten met zijn beeltenis verspreid, grote aantallen standbeelden gemaakt, sterren naar hem genoemd, en een cultus opgericht met verschillende tempels.

We zijn er al een tijd uit dat de officieele godsdiensten niet die van het volk waren in de tijd van de faraos, maar je kunt je gelijk afvragen hoezeer het volk deze nieuwe god Antinous aanvaardde? Dit groeide niet zoals een andere godsdienst of verering, maar plots werd aan de mensen een niewe god voorgelegd.
Het komt bij mij onwerkelijk over.
Gebruikers-avatar
Taa Seqenenre
 
Berichten: 206
Geregistreerd: Ma Apr 10, 2006 4:55 pm

Re: De dood van Antinous

Berichtdoor meretseger » Do Jan 29, 2009 3:38 pm

Philip Arrhidaeus schreef:...
De Grieken zouden dit concept gekend hebben onder de naam of begrip ‘anti-psyche’.

Weet iemand hier meer over?


Het begrip anti-psyche vond ik niet terug, maar in de catalogus van de tentoonstelling "Hadrian. Empire and Conflict" van het British Museum las ik het volgende over Antinous' dood:

"Eventually, after an extended stay in the provincial capital, the royal party (d.i. Hadrianus, Antinous en zijn gevolg) embarked on a voyage up the Nile. In the second half of October they reached the city of Hermopolis. On 22 October the people of Egypt celebrated the traditional festival of the Nile, and on the 24th they commemorated the death of Osiris, the Egyptian god who, according to ancient myth, had drowned in the river.

It was on that very day that disaster struck: Antinous, too, perished in the river. This coincidence immediately gave rise to much speculation and has continued to do so ever since. Our sources suggest that Hadrian referred to Antinous' death as an accident in his autobiography; many have subsequently thought that he did so because he had something to hide. Rumours appear to have circulated that Hadrian either forced or convinced Antinous to commit suicide in order to prolong his own life, influenced by unusual esoteric beliefs and perhaps prompted by his astrologers. Yet most of these testimonies are late and their malicious intent is obvious. Modern commentators have instead highlighted the fact that Antinous had now reached manhood and that, according to traditional Greek norms, he had become too old to continue a sexual relationship with Hadrian. Of course his sudden death may simply have been a tragic accident.

The events that followed inspired the Antinous myth and are in fact the main reason to suggest that a deep emotional bond existed between him and the emperor. For Hadrian mourned Antinous in a manner completely unexpected by his Roman contemporaries. More importantly, he commemorated him in a fashion entirely unusual for someone of Antinous' lowly status. Bypassing the traditional Roman process for the official deification of a deceased person - one of the last, carefully guarded privileges of the senate - Hadrian now encouraged the locals to venerate Antinous as the incarnation of Osiris. Egyptians in his entourage may have suggested this to him on their own initiative, for in Egypt it was a long-held belief that those who drowned in the river underwent the same transformation as the god and were reborn. The proximity of Antinous' death to the Osiris festival made this link even more apposite. "

Ook interessant om lezen is "Memoires d'Hadrien" van Marguerite Yourcenar waarin ze in een soort testament van Hadrianus aan zijn opvolger, Marcus Aurelius, het leven van Hadrianus beschrijft.

Meretseger
meretseger
 

Berichtdoor Philip Arrhidaeus » Za Jan 31, 2009 4:03 pm

Inderdaad een intrigerend verhaal Meretseger.

Over de precieze data van de gebeuren is men het niet altijd eens als ik het goed begrijp, maar het lijkt zeker in de buurt te liggen van de Osirismysteriën.

Antinoüs werd vereerd onder de naam Osirantinoüs, maar dat zegt misschien niets over een eventuele rituele- of zelfmoord, omdat het logisch is dat dergelijke connectie gemaakt werd van Antinoüs met de god Osiris, zeker in de periode van het overlijden.
Iemand die verdronk in de Nijl werd inderdaad iets meer een Osiris dan een andere. Herodotus schrijft hierover (II, 90): Wanneer iemand – het maakt geen verschil of het een Egyptenaar of een vreemdeling is – door een krokodil gedood wordt of overlijdt door de rivier zelf, is het de dure verplichting van de stadsbewoners waar het lijk aan land komt, het te balsemen, zo mooi mogelijk te kleden en bij te zetten in een heilig graf. En niemand mag het lijk aanraken, geen familie en geen vriend, maar de priesters van de Nijl begraven het eigenhandig omdat het meer is dan een mensenlijk.

Is de tombe van Isadora niet iets gelijkaardigs, ook uit deze periode, 10 jaar vroeger?
Foto Patricia
http://www.egiptomania.com/antiguoegipt ... lgebel.htm

Meretseger
Yet most of these testimonies are late and their malicious intent is obvious.


In de biografie van Hadrianus staat (Scriptores Historiae Augustae, 14,):
http://nl.wikipedia.org/wiki/Historia_Augusta
(geschreven begin vierde eeuw na Christus?)
“Hij verloor zijn favoriet Antinoüs tijdens een reis op de Nijl, en voor deze jongeman weende hij als een vrouw. Er zijn verschillende geruchten in verband met dit ongeval, sommigen beweren dat hij zich voorgenomen had te sterven voor Hadrianus …”

Cassius Dio is – wel vijftig jaar na de gebeurtenissen – iets specifieker:
http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/R ... o/69*.html
“ … hij was een favoriet van de keizer en stierf in Egypte, of door verdrinking in de Nijl zoals Hadrianus schrijft, of naar waarheid: aangeboden voor offering.
Want Hadrianus was, zoals ik reeds zei, altijd zeer weetgierig en maakte gebruik van allerlei waarzeggerij en bezweringen. Aldus eerde hij Antinoüs, ofwel wegens zijn liefde voor hem, ofwel omdat de jongeman vrijwillig de dood inging (het was noodzakelijk dat vrijwillig van het leven afstand gedaan werd voor het vervullen van het einde welke Hadrianus voor hem had), door een stad te bouwen op de plaats waar hij zijn lot ondergaan had, en deze naar hem te noemen; en hij liet standbeelden van hem maken, of eerder heilige beelden, feitelijk over de hele wereld.
Ten slotte verklaarde hij een ster gezien te hebben die hij voor die van Antinoüs hield, en had graag een luisterend oor voor de verzonnen verhalen van zijn bondgenoten dat de ster ontstaan was door de geest van Antinoüs en dan voor deze eerste keer verschenen was.”

(Vertalingen zijn zeer vrij vanuit het Engels.)

Maar van het principe waar naar verwezen wordt: het eigen vrijwillig opgeofferde levensdeel toevoegen aan dat van iemand anders, had ik nog nooit gehoord.
Dylan Bickerstaffe zegt letterlijk: “This concept, which the Greeks referred to as the “anti-psyche”, was perhaps related to the transfigurative power of the Mysteries ceremony, into which Antinous may have been initiated during Hadrian’s second visit to Athene.”

Meretseger
Modern commentators have instead highlighted the fact that Antinous had now reached manhood and that, according to traditional Greek norms, he had become too old to continue a sexual relationship with Hadrian.

Dat las ik ook. Allebei te oud eigenlijk naar het gebruik en de opvattingen van toen. Hadrianus was 54, Antinoüs was rond de twintig.

Eender wat, het gebeuren had een grote impact op Hadrianus, eerder schreef ik: "Voor Antinoüs werden in meer dan dertig steden munten met zijn beeltenis verspreid, grote aantallen standbeelden gemaakt, sterren naar hem genoemd, en een cultus opgericht met verschillende tempels."
Dylan Bickerstaffe zegt dat de standbeelden van Antinoüs zo wijdverspreid werden dat hij nu een van de meeste voorkomende figuren uit de oudheid is.
Gebruikers-avatar
Philip Arrhidaeus
Site Admin
 
Berichten: 6386
Geregistreerd: Do Mrt 23, 2006 3:16 pm
Woonplaats: Vlaanderen

Berichtdoor Anneke » Za Jan 31, 2009 4:16 pm

De opmerking van Taa Seqenenre zette mij aan het denken
"We zijn er al een tijd uit dat de officieele godsdiensten niet die van het volk waren in de tijd van de faraos, maar je kunt je gelijk afvragen hoezeer het volk deze nieuwe god Antinous aanvaardde? Dit groeide niet zoals een andere godsdienst of verering, maar plots werd aan de mensen een niewe god voorgelegd. Het komt bij mij onwerkelijk over."

Voor de Egyptenaren lijkt me dat ook vreemd. Maar waar werden die cultes opgezet?

Ik kan me misschien nog wel wat voorstellen bij een culte voor Antinuous in een reeds bestaande tempel. Dat gebeurde dacht ik wel meer? (of heb ik dat nu mis?) En onder de Romeinse mensen werden wel meer "goden" toegevoegd: de keizers zelf.

Het is misschien dan ook een kwestie van een tempel(tje) of schrijn bouwen en daar een priester aanstellen?

LOL Hoe zet je een nieuwe culte op?
(Als het makkelijk is wil ik er zelf ook wel een - geintje!)
Gebruikers-avatar
Anneke
 
Berichten: 825
Geregistreerd: Za Mrt 25, 2006 3:25 pm
Woonplaats: St. Louis, V.S.

Berichtdoor Philip Arrhidaeus » Za Jan 31, 2009 7:18 pm

Anneke schreef:
LOL Hoe zet je een nieuwe culte op?
(Als het makkelijk is wil ik er zelf ook wel een - geintje!)

Heden ten dage is dat waarschijnlijk niet meer mogelijk, denk maar aan al die rechtszaken wanneer de gebeden van de mensen niet ingewilligd worden. :lol:
Vroeger kon de aanbedene - of liever zijn of haar priesters - nog wegkomen met een vlotte babbel bij ramp en tegenspoed. Mensen zijn mondiger geworden. :wink:

Ik kan me misschien nog wel wat voorstellen bij een culte voor Antinuous in een reeds bestaande tempel. Dat gebeurde dacht ik wel meer? (of heb ik dat nu mis?) En onder de Romeinse mensen werden wel meer "goden" toegevoegd: de keizers zelf.

Het is misschien dan ook een kwestie van een tempel(tje) of schrijn bouwen en daar een priester aanstellen?

Inderdaad, dat vraag ik me ook af.
Ik stelde me het zo voor dat bijvoorbeeld in dit geval Hadrianus hier en daar een schrijn liet installeren en een paar priesters aanstelde, maar het was veel grootser:
sterren naar hem noemen zal wel het gewone volk niet geraakt hebben, maar grote hoeveelheden munten met zijn beeltenis verspreiden (ik denk echt wel dat dit een van de eerste grote - ook politieke - propaganda was naar de burger toe) en grote aantallen beelden zullen wel aan het volk getoond hebben dat dit een belangrijke god was en aldus zijn verering uitgelokt hebben.

Burgers in het oude Egypte zullen zich naar hun beschermgoden gewend hebben voor dagelijks gebruik, als ik het zo mag uitdrukken, maar zich wel bewust geweest zijn van de macht van de god in dat nabijgelegen enorm tempelcomplex. De macht van Amon werd dus ook gestuurd.

In die tijd denk ik hadden mensen een keuze aan goden: wie hen het best voor wat zou beschermen of hun wensen inwilligen ... wanneer Antinoüs hen daarvoor een machtige god leek, wel dat was dan meegenomen.
Misschien was het eerder een kwestie van opportunisme dan van echt geloof.

Hoeveel en hoe groot de tempels voor Antinoüs waren: ik zou het niet weten.
Dylan Bickerstaffe schrijft dat zijn cultus opgericht werd "in obvious centers such as Antinoopolis, Hermopolis, Alexandria, Bithynion, Mantinea, Athens and Hadrianopolis", maar dat er ook "many temples were erected to him", waaruit ik begrijp: echt tempels voor hem alleen. (Ik weet enkel van een tempel bij de villa van Hadrianus zelf, in Tivoli.)

Maar wat wordt hier bedoelt met tempels? We mogen dit hoogstwaarschijnlijk niet vergelijken met Karnak of de Horustempel:
viewtopic.php?t=802&mforum=prkmthetegyptef
Gebruikers-avatar
Philip Arrhidaeus
Site Admin
 
Berichten: 6386
Geregistreerd: Do Mrt 23, 2006 3:16 pm
Woonplaats: Vlaanderen

Berichtdoor Taa Seqenenre » Do Feb 05, 2009 3:58 pm

Philip
grote aantallen beelden zullen wel aan het volk getoond hebben dat dit een belangrijke god was en aldus zijn verering uitgelokt hebben.
Nog altijd onwerkelijk. Was wat de welstellenden deden dan een absoluut voorschrift of een te volgen richtlijn? De armoede van het volk moet toch een barriere geweest zijn om de gedachten van hogerhand zomaar op te volgen?
Gebruikers-avatar
Taa Seqenenre
 
Berichten: 206
Geregistreerd: Ma Apr 10, 2006 4:55 pm

Berichtdoor Philip Arrhidaeus » Do Feb 05, 2009 9:46 pm

Taa Seqenre schreef:
De armoede van het volk moet toch een barriere geweest zijn om de gedachten van hogerhand zomaar op te volgen?

Ik meen te begrijpen wat je bedoelt.

Maar het is ook zo dat eerder de welstellenden de middelen hadden om standbeelden, schrijnen en tempels te laten oprichten.
En wellicht gaf dit het volk ook het idee van 'als dit bevorderlijk is voor die machtige heersers, dan zal het meer dan goed zijn voor de gewone mens'. Of 'als die slimmeriken er voordeel inzien, dan zal ik dat ook maar doen.
Ik raad maar wat er zich in de psyche van die mensen kon afgespeeld hebben.

Maar je hebt wel gelijk: misschien droeg het in vraag stellen van de goddelijkheid van de heersers - en hun beslissingen en daden - bij aan het succes en de verspreiding van het christendom ... een godsdienst die de mensen niet rijker maakte, maar eigenlijk wel armoede heilig verklaarde, als ik het zo mag zeggen.
Arm zijn was geen schande meer, meer zelfs: het kon een deugd worden.
Gebruikers-avatar
Philip Arrhidaeus
Site Admin
 
Berichten: 6386
Geregistreerd: Do Mrt 23, 2006 3:16 pm
Woonplaats: Vlaanderen

Berichtdoor Taa Seqenenre » Za Feb 07, 2009 3:39 pm

Philip
Arm zijn was geen schande meer, meer zelfs: het kon een deugd worden.

Zoals de kluizenaars.

Het martelaarschap kan uit dezelfde gedachte voortgekomen zijn.
Gebruikers-avatar
Taa Seqenenre
 
Berichten: 206
Geregistreerd: Ma Apr 10, 2006 4:55 pm


Terug naar Ptolemaeïsche en Romeinse perioden

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron